 |
W
2000 roku powstała idea stworzenia Muzeum Energetycznego przy
Elektrowni „Łaziska” . W trakcie realizacji tej idei wielu
pracowników naszego zakładu stało się nie tylko miłośnikami
muzeum, ale wielu z nich zrobiło fizycznie bardzo dużo aby wpierw
wyszukać odpowiednie pomieszczenia a następnie przystosować je do
pełnienia funkcji muzealnych. Chcąc napisać co konkretnie zrobiono
w tym celu, kto personalnie i kiedy włączył się w dzieło
tworzenia miejsca do wyeksponowania historii Elektrowni, należałoby
wypisać z prowadzonego przeze mnie „Notatnika” wszystko od A do
Z, gdyż z zawartych tam notatek można odczytać ogrom prac jaki włożono
w jego organizowanie. Z epizodycznych fragmentów tworzy się historię
a Muzeum ma za zadanie ją utrwalić i przybliżyć. Wzorem kronikarza
próbuję zapisać w kolejności alfabetycznej niektóre hasła
zawarte w „Notatniku”:
A.
Apel
i propozycję rozważenia zasadności utworzenia i zorganizowania na
terenie naszego zakładu Muzeum Zakładowego przy Elektrowni wystosował
Wiceprezes Zarządu Elektrowni mgr inż.
Klemens Ścierski w kwietniu
2000 r.
B.
Bańczykowi Józefowi, Bańczykowi
Janowi i Bartkowiakowi
Bernardowi zamysł tworzenia nowego dzieła – dotąd nie istniejącego
w żadnej Elektrowni przypadł szczególnie do serca.
To oni pierwsi zachęcali innych do działań
na rzecz powstania nowej placówki historycznej, która powinna służyć
pokoleniom.
Błażyca
Leszek fotografował pierwsze egzemplarze eksponatów jakie ofiarowano
naszemu Muzeum.
C.
Cel
zorganizowania muzeum został sprecyzowany na pierwszym spotkaniu małego
kilkuosobowego grona zapaleńców. W trakcie kolejnych spotkań tego
zespołu przydzielano personalne zadania, aby szczytny cel powstania
muzeum wprowadzić w życie.
D.
Debudaj
Alojzy pierwszy napisał w czasopiśmie „Elektro-Łaziska” artykuł,
w którym głosił potrzebę tworzenia muzeum przy naszym zakładzie i
oferował chęć pełnej współpracy. Słowa dotrzymał i aktywnie
pracuje przy jego tworzeniu.
Danielczyk
Piotr wykorzystując komputer pomógł posegregować eksponaty
muzealne. Pierwsze fotografie z historii Elektrowni dzięki niemu
znalazły się w komputerowej dokumentacji archiwalnej.
E.
Efektem
wspólnych działań powołanego kolektywu było uzyskanie prawa do
zagospodarowania dwóch pomieszczeń na terenie warsztatów szkolnych,
które wyremontowano i przystosowano do ekspozycji muzealnej.
Przeprowadzone liczne wizje lokalne,
pozwoliły zespołowi wysunąć też przyszłościowy wniosek do Zarządu
Elektrowni o lokalizację muzeum w starej rozdzielni elektrycznej, co
z racji położenia budynku byłoby najkorzystniejsze.
F.
Fachowa literatura,
dokumentacja z lat ubiegłych i zdjęcia obejmujące działalność
naszego zakładu są na bieżąco przez wszystkich miłośników
muzeum zbierane i składowane już w pomieszczeniach Muzeum.
Fotografię,
którą publikujemy można oglądać w oryginale w naszym Muzeum.
Niestety, nie potrafimy określić imion i nazwisk pracowników
Elektrowni uwiecznionych na załączonym zdjęciu. Być może
publikacja tego zdjęcia rozwiążą zagadkę przy pomocy czytelników
„Elektro-Łaziska” , których prosimy o kontakt.
G.
Gralec
Marek aktywnie włączył się w sprawy organizacyjne. Zawsze starał
się znaleźć czas i włączać do prac na rzecz Muzeum. On dostarczył
do Muzeum puchary i dyplomy, które świadczą o sukcesach
odniesionych przez sportowców – pracowników Elektrowni.
Gilecki
Krzysztof nie tylko publikował swoje zdanie na łamach zakładowego
czasopisma o potrzebie powstania Muzeum, ale narysował i dostarczył
nam 10 rysunków budowli znajdujących się w posiadaniu Elektrowni
„Łaziska”.
Jeden rysunek otrzymaliśmy w ramce jako
oszklony. Włączyliśmy go do ekspozycji muzealnej.
Grechuta
Gustaw pierwszy dostarczył nam szereg kopii dokumentów z dawnych lat
i od niego też otrzymaliśmy pierwsze zdjęcie dyrektora Elektrowni z
lat międzywojennych Waltera Amanna.
Gała
Stanisław uchronił i przekazał na rzecz muzeum cenną dokumentację
o Elektrowni z lat drugiej wojny światowej i pierwszych lat
powojennych.
H.
Hobik
Andrzej zebranymi przez siebie fotografiami o tematyce zakładowej z różnych
okresów wzbogacił również nasze zbiory.
I.
Instrumenty
muzyczne oraz zdjęcia członków orkiestry z różnych okresów
istnienia i działania orkiestry zakładowej otrzymaliśmy od jej
dyrygenta Pana Bogusława Plichty, które już teraz umieściliśmy w
wydzielonej części muzeum.
K.
Karpeta
Stanisław kopię najstarszej fotografii naszego zakładu już
przekazał ją muzeum.
Tak więc ta kopia będzie zdobiła ścianę
frontową muzeum.
Kostecki
Stefan przekazał na rzecz muzeum kilka medali branżowych
energetycznych oraz napisaną publikację o historii Elektrowni „Łaziska”.
Karpeta
Krystian uchronił od zniszczenia dokumentację urządzeń
elektrycznych naszej elektrowni z czasów II wojny światowej.
Kopiec
Romuald - emeryt przekazał dla muzeum unikalny zbiór dokumentów
szkoleniowych z 1947 roku.
Kowalski Stefan włączył się również
w dzieło tworzenia muzeum i przekazał nam zdjęcie grupowe części
załogi Elektrowni „Łaziska”, jednak trudno nam obecnie ustalić
nazwiska tych pracowników.
Kozera
Adam wzbogacił nasze muzeum o kilkanaście przyrządów, które były
eksploatowane w laboratorium chemicznym i służyły przez wiele lat
Elektrowni „Łaziska”.
L.
Laskowski
Jan w latach 80-tych remontował i przerabiał od podstaw Elektrownię
Wodną w Rajczy. Był on w posiadaniu unikalnego amperomierza bezpośrednich
pomiarów o zakresie do 100 A, który to przedmiot za pośrednictwem
Jana Wisthala znalazł się w naszym muzeum.
Życzliwemu darczyńcy tą drogą składam
podziękowanie za dzieło współpracy z naszą placówką muzealną,
która dopiero raczkuje.
M.
Majcher
Jerzy przekazał naszemu muzeum kilkanaście urządzeń zabezpieczających
pracę elektryczną bloku 200 MW. Szeroki wachlarz mierników dzięki
ww. będziemy mogli oglądać jako ekspozycję wśród eksponatów
muzealnych.
Markiewka
Jerzy wraz z
N.
Nowrot
Bogusławą i Mirką Jordan opracowali projekty przebudowy starej
rozdzielni elektrycznej wraz z kosztorysem. Dzięki ich zaangażowaniu
i ich koncepcji być może w przyszłych latach właściwe muzeum zakładowe
znajdzie się w bardziej odpowiednim miejscu. Decyzja jednak będzie
zależna od decydentów.
O.
Opublikowanie
artykułów „Z Notatnika Muzealnika” w kilku kolejnych numerach
zawdzięczam redakcji „Elektro-Łaziska”, która publikacjami i
informacjami na bieżąco stwarza klimat tworzenia muzeum zakładowe.
Dzięki informacjom tej naszej gazety
dotarły do nas m. in. fotografie od Pani Krystyny Siodmok i wielu
innych rencistów, emerytów i pracowników.
P.
Porwolik
Florian, pracownik Zakładowej Straży Pożarnej dostarczył dla
potrzeb naszego muzeum hełmy strażackie, maski gazowe i inne
akcesoria pożarnicze oraz zadeklarował chęć włączania się w
prace adaptacyjne posiadanych pomieszczeń.
Pawlas
Rajmund były dyrektor ekonomiczny Elektrowni ocalił i zachował dla
nas „Kronikę wydarzeń Elektrowni” z okresów powojennych.
Pedagodzy
warsztatów szkolnych Brożek Henryk, Krzykała Andrzej oraz Frydek
Dariusz czynnie włączyli się do prac organizacyjno-przygotowawczych
i remontowych lokali przeznaczonych na okres przejściowy dla muzeum.
R.
Rusek
Grażyna przekazała dla muzeum kroniki z kolonii letnich i zimowych.
Te wspaniałe książki ze zdjęciami utrwaliły osoby, które jako
dzieci pracowników przebywały na koloniach. Dziś wiele z tych
dawnych dzieci sprawuje dziś poważne funkcje w Elektrowni i innych
przedsiębiorstwach czy władzach miejskich.
S.
Swadźba
Jacek zaangażował się w segregację zdjęć z terenu naszego zakładu,
które sam uratował przed niechybną zagładą. Na sprzęcie
komputerowym potrafi demonstrować fotografie muzealne i być może,
że cały nasz zbiór zebranych zdjęć zmagazynuje w komputerze.
Sztandar
PCK - organizacji zakładowej z lat powojennych dziś już zdobi
pomieszczenia naszego mini muzeum. Sztandar ten otrzymaliśmy dzięki
życzliwości i współpracy z Janem Soremskim oraz Panią Bernadetą
Wolak.
T.
Tam
Andrzej wraz z współpracownikami swojego wydziału w październiku
przekazał wiele cennych mierników - przedmiotów używanych w ubiegłych
latach w Elektrowni, a które obecnie będą zdobić sale naszego
muzeum.
W.
Włodarczyk
Sławomir - emeryt przekazał do dyspozycji muzeum wiele cennych pamiątek,
dokumentów, fotografii i medali.
Witoszek
Dariusz – dostarczył dokumentację turbozespołu Elektrowni „Łaziska”
z 1943 r. Ten eksponat muzealny umieściliśmy w szklanej gablotce aby
zwiedzający mieli okazję zobaczyć dokumentację sprzed pół wieku.
Wisthal
Adam – pracownik wydziału elektrycznego, z wykształcenia inżynier
elektryk, z zamiłowania kolekcjoner, czynnie włączył się w nurt
działań na rzecz powstającego muzeum.
Osobiście segreguje, konserwuje i
opisuje przedmioty muzealne. Dostarczył dla muzeum dziesiątki
unikalnych przedmiotów.
Dzięki Panu Wisthalowi kopia protokołu
z pierwszego po II wojnie światowej posiedzenia członków związków
zawodowych w naszej Elektrowni znajduje się w jednej z szklanej
gablot.
Z.
Zakończeniem
niniejszej notatki niechaj będzie moje podziękowanie wszystkim tym
których nie wymieniłem z nazwiska i imienia, a którzy przyczynili
się bezpośrednio i pośrednio do powstania naszego zakładowego
muzeum.
Chcę im wszystkim z całego serca podziękować
i prosić jednocześnie aby nadal wspierali szlachetny cel upamiętnienia
historii Elektrowni „Łaziska” i jej pracowników.
Zbigniew Lorek
|